از بین رفتن تداوم استخوانی را که در اثر عوامل مختلف پیش می‌آید را شکستگی گویند. عللی که منجر به شکستگی می شوند عبارتند از: ضربه ، انقباض ناگهانی عضلات و حرکات شدید و سریع و بیماریهای مختلف.

اقسام شکستگی

شکستگیها را میتوان به سه دسته تقسیم نمود:

  • شکستگی ساده (بسته): هر گاه قطعات شکسته شده به خارج از بدن راه نیابند آن را شکستگی بسته گویند. در اینجا قطعات استخوان شکسته داخل پوست قرار گرفته و ایجاد زخم و خونریزی نکرده می باشد.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

  • شکستگی باز (مرکب): در این گونه شکستگیها علاوه بر شکستگی استخوان زخم هم هست و سر استخوان شکسته پوست و عضلات را سوراخ کرده بیرون می‌آید در شکستگی باز احتمال خونریزی شدید و عفونت هست که نیاز به مراقبت بیشتری می باشد.

 

  • شکستگیهای چند گانه: در این شکستگی استخوان به قطعات زیادی تقسیم می گردد که ممکن می باشد این شکستگی باز یا بسته باشد.

علائم و نشانه‌های شکستگی

  • درد شدید در محل شکستگی: درد ، شایعترین علامت در شکستگیها می‌باشد. درد معمولا محدود به نقطه شکستگی می باشد و با فشار بر روی آن بیشتر می گردد. درد با حرکت دادن عضو آسیب دیده نیز شدیدتر می گردد.
  • محدودیت حرکت:همچنین سبب محدودیت حرکت اندام می گردد و مصدوم قادر به حرکت دادن عضو آسیب دیده نمی‌باشد.

 

  • تورم همراه با کبودی: در ناحیه شکستگی.

 

  • تغییر شکل عضو آسیب دیده: در صورتی که استخوان از هم جدا شده باشد عضو آسیب دیده در مقایسه با عضو قرینه سالم خود کوتاهتر از معمول به نظر می‌رسد.
شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

 

  • تغییر رنگ یا تغییر دمای پوست: به دنبال نشت خون از رگها ، پوست اطراف محل آسیب‌دیدگی آغاز قرمز و بعد از چند ساعت کبود می گردد.

 

  • شوک: در صورتیکه شکستگی استخوانهای ران ، لگن و قفسه سینه وجود داشته باشد، بایستی به علائم شوک ناشی از خونریزی داخلی توجه داشته باشیم. گاهی نیز خونریزی از شکستگیها باز آن قدر شدید می باشد که باعث شوک و در نهایت مرگ مصدوم می گردد.

لزوما تمام علائم گفته شده ممکن می باشد وجود نداشته باشد و شدت علائم نیز متغیر می باشد.

عوارض شکستگیها

عوارض تهدید کننده جان مصدوم

از مهمترین شکستگیهای بدن از نظر ایجاد عوارض و خطر می‌توان شکستگی جمجمه ، گردن ، ستون فقرات و دنده‌ها را نام برد.

  • شکستگی ممکن می باشد سبب پاره شدن یک رگ بزرگ و خونریزی شدید از شکستگی گردد که باعث شوک و در نهایت مرگ مصدوم می گردد. مثلا:
    • شکستگی دنده (مثلا در اثر ضربه شدید فرمان به قفسه سینه) سبب پارگی قلب یا ریه یا عروق بزرگ داخل قفسه سینه و خطر مرگ بشود.
    • شکستگی استخوان لگن سبب خونریزی شدید داخلی و شوک و مرگ بشود.

عوارض تهدید کننده سلامت عضو

  • شکستگی استخوان ممکن می باشد سبب آسیب به اعصاب و عروق خونی (رگها) (بصورت پاره شدن یا گیر افتادن آنها در بین قطعات شکسته) و سپس نرسیدن خون به آن عضو و در نتیجه منجر به قطع عضو آسیب دیده گردد. این عوارض اگر به موقع تشخیص داده نشوند و به آنها توجه نشود عضو آسیب دیده به گونه جدی در معرض خطر قرار می‌گیرد. عفونت و سیاه‌شدگی استخوان نیز از عوارض دیگر ، در موضع آسیب دیده می‌باشد که بیشتر در شکستگیهای باز دیده می شوند.

علائم آسیب به اعصاب و رگها در عضو آسیب دیده

درد شدید که مهمترین علامت انسداد رگ می باشد. ، از بین رفتن نبض اندام در قسمت پایینتر از محل شکستگی در دست وپا ، رنگ پریدگی و سرد شدن اندام مبتلا که نشانه نرسیدن خون می باشد و بی‌حسی یا حتی فلج در صورت آسیب عصب.

کمکهای اولیه در شکستگیها

  • مطالعه علائم حیاتی بیمار و همچنین کنترل مجاری تنفسی و ضربان قلب و خونریزی. توجه کنید که در هر مصدومی آغاز یک ارزیابی اولیه از علائم حیاتی و حال عمومی وی به اقدام آورید و سپس به مطالعه شکستگیها بپردازید.
  • اگر مصدوم بیهوش نیست در مورد نحوه آسیب دیدگی از وی سوال کنید. پاسخ او به شما کمک می کند تا محل و شدت ضایعه را تخمین بزنید.
  • در برسی شکستگی آغاز ناحیه سر و جمجمه ، سپس ستون فقرات و در انتها اندامها بایستی مورد مطالعه قرار گیرد. در شکستگی اندامها نبض را در پایینتر از محل ضایعه کنترل کنید.

 

  • در روبرو شدن با بیمار بیهوش همیشه بایستی فرض بر این باشد که یک ضایعه گردنی یا کمری (شکستگی ستون فقرات) هست. زیرا یکی از مهمترین و حساسترین شکستگیها می‌باشد که در صورت عدم دقت لازم ، حداقل آسیب وارده ، فلج می‌باشد.

 

  • در صورتی که شکستگی باز و همراه خونریزی باشد، بایستی پانسمان ساده انجام داد و از برگرداندن استخوان بیرون زده اجتناب نمود.
  • عضو آسیب دیده در حد امکان نباید حرکت داده گردد.
  • بایستی از کمترین امکانات بهترین بهره گیری را جهت ثابت کردن عضو آسیب دیده به اقدام آورد (روشهای بانداژ و آتل‌بندی).
  • در اولین فرصت بیمار را به مراکز درمانی منتقل کنید.

 

برای دانلود فایل ورد متن کامل اینجا کلیک کنید
شکستگی ستون فقرات همیشه به عنوان یک صدمه وخیم شناخته می گردد و برخورد با آن کاملا بایستی با دقت انجام گردد، زیرا ممکن می باشد آسیب به نخاع را همراه داشته باشد. بعد از سقوط ، احساس هر گونه درد در پشت به هنگام نشستن و نیز ملاحظه هر گونه جراحت عیان در این نواحی را بایستی به منزله شکستگی مهره‌ها تلقی نمود مگر آن که خلاف آن ثابت گردد. افتادن جسم سنگین روی پشت و یا سقوط از بلندی به طوری که ستون فقرات با جسمی برخورد کند یا روی باسن یا جفت پاها افتاده باشد و یا سقوط بر روی سر ، مثل شیرجه رفتن در استخر ، می‌تواند باعث شکستگی ستون فقرات شوند.

 

علائم شکستگی

  • درد ناحیه آسیب دیده یا درد شدید بر روی مهره شکسته در هنگام لمس ستون مهره‌ها.
  • بی‌حرکتی در دستها یا پاها.
  • بی‌حسی در نواحی خاصی از بدن.

آسیب نخاعی

عارضه خطرناک شکستگی ستون فقرات عبارت می باشد از آسیب رسیدن به نخاع و اعصاب نخاعی که به علت فشار قطعات شکسته استخوان یا به علت دررفتگی مهره‌ها و یا خونریزی ایجاد می گردد. آسیب نخاعی و اعصاب آن سبب اختلالات حسی و حرکتی و فلج در قسمت زیر ناحیه آسیب دیده می گردد.

برای اطمینان از شکستگی مهره‌ها، وسیله‌ای نوک تیز را به آرامی به کف پاها می‌کشیم، در صورتیکه مصدوم عکس‌العملی نشان ندهد و حرکت شیئ را در هیچکدام از پاهایش حس نکند، دلیل آسیب به اعصاب کمر می باشد. و برای اطمینان از شکستگی مهره‌های گردن ، همین را در مورد دستهای او انجام می‌دهیم، عدم حس شیئ ، دلیل قطع شدن و آسیب نخاعی و صدمه اعصاب در ناحیه گردن می باشد.
در صورت قطع نخاع بوسیله قطعه شکسته مهره ، نخاع هیچوقت ترمیم نخواهد گردید و مصدوم تا آخر عمر از سطح شکستگی به پایین فلج خواهد گردید. پس روش برخورد اولیه با مصدوم خیلی حیاتی می باشد.

کمکهای اولیه

  • مصدوم را در وضعیت خوابیده و بی‌حرکت قرار دهید.
  • مصدوم را گرم نگه دارید.
  • هرگاه شکستگی از ناحیه گردن به پایین ستون فقرات باشد، جهت بیحرکت کردن ستون فقرات از آتل تمام قد بهره گیری نمایید.
  • وسط پاها را تا بالا پنبه یا پد بگذارید و با بانداژ پاها را در قسمتهای مختلف محکم ببندید.
  • با بانداژ پهن ، زانوها و رانها را محکم نمایید.
  • مصدوم را حداقل 4 نفره حدود 20 سانتیمتر از روی زمین بلند کنید و روی آتل تمام قد قرار دهید.
  • نقاط گود بدن را با پنبه یا پارچه پر کنید و بوسیله باند ، بدن را به آتل محکم ببندید.
  • بیمار را توسط برانکارد سفت و محکم در وضعیتی که راه تنفس او باز باشد به مراکز درمانی انتقال دهید.

شکستگی مهره های گردن

هر گاه مهره‌های گردن دچار ضربه شدید گردد، شکستگی مهره‌های گردن به وجود خواهد آمد.

  • در شکستگی مهره‌های گردن
    • به مصدوم اجازه ندهید سر خود را خم کند یا بچرخاند.
    • سر و گردن مصدوم را در یک خط قرار دهید بطوری که صورت وی به طرف بالا باشد.
    • از یک آتل که تا ناحیه کمر ادامه داشته باشد، بهره گیری نمایید و زیر گردن مصدوم را با پنبه یا پارچه بپوشانیذ. سپس آتل را به وسیله سه باند به نحوی ببندید که یک باند به پیشانی و یک باند دیگری در ناحیه کتفها و یکی در انتهای آتل (کمر) قرار بگیرد و با پد یا پارچه فضای خالی بدن را پر کنید.

 

 

آتل وسیله‌ای می باشد که برای بی‌حرکت کردن عضو آسیب دیده (شکسته ، دررفته یا ضرب دیده) بهره گیری می گردد. این وسیله انواع و اشکال مختلف دارد. چنانچه آتل پیش ساخته (فلزی) در دسترس نبود، از چوب دستی ، تخته ، مجله یا روزنامه که به صورت لوله در آورده باشید، هم می‌توانید به عنوان آتل بهره گیری نمائید.

 

انواع آتل

انواع آتل عبارتند از: آتل خشک (مثل یک تکه چوب یا صفحه فلزی) ، آتل نرم مثل بالش یا ملحفه چندلا شده ، آتل کششی و آتل بادی یا پلاستیکی (از بازوبند فشارسنج یا لباس ضد شوک بادی و وسایل شبیه آن نیز می‌توان به عنوان آتل بادی بهره گیری نمود.)

قوانین آتل‌بندی

  • بایستی مطمئن بود که اولا آتل سالم بوده و ثانیا فاقد زوائد ایجاد ضایعه (مثل زائده‌های تیز یا میخ) باشد.
  • آتل بایستی به قدر کفایت بلند باشد که نه تنها عضو شکسته ، بلکه مفاصلی را که در بالا و پایین شکستگی قرار دارند، را نیز بی‌حرکت نماید.

 

    شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     
  • پس از گذاردن آتل لازم می باشد قسمتهایی را که بین آتل و عضو خالی مانده‌اند، بوسیله پنبه و یا پارچه پر کنید، سپس بوسیله باند و یا در صورت نبودن آنها با طناب ، دستمال کراوات و غیره ثابت و محکم ببندید.
  • در آتل‌بندی بایستی از انتهای اندام به ابتدای آن بانداژ گردد.

 

  • قبل و بعد از آتل‌بندی نبض عضو شکسته مورد مطالعه قرار گیرد تا اگر در طی آتل‌بندی مسیر گردش خون بسته شده، مشخص گردد.
  • در مورد آتلهای بادی بطور مداوم بایستی فشار هوای داخل آتل کنترل گردد.
  • داخل آتل فلزی را پنبه یا پارچه گذاشته و عضو مربوطه را داخل آن می‌گذاریم.

 

نحوه آتل‌بندی در شکستگیهای قسمتهای مختلف بدن
در صورت وجود آتل‌های فلزی پیش ساخته که برای هر عضوی مخصوص ساخته شده از آنها بهره گیری می‌کنیم و در غیر اینصورت:

آتل برای کف دست یا انگشتان

1- از یک قطعه تخته یا مقوای کلفتی به بزرگی وسعت کف دست بهره گیری کرده، کف دست را روی آن می‌گذاریم، توسط چند باند دست را روی این آتل ثابت کرده و بعد دست را توسط باند سه گوش وبال گردن می‌کنیم (از گردن آویزان می‌کنیم).

آتل برای شکستگی ساعد

در حالت وجود 2 تخته یکی را از داخل و یکی را از خارج می گذاریم، طوریکه از کف دست تا انتهای آرنج را بپوشاند و بعد آنرا با 3 باند ، یکی روی دست ، دومی را بین مچ و محل شکستگی و سومی را بین آرنج و شکستگی می‌بندیم تا عضو شکسته حرکت نکند. و بعد دست را وبال گردن می‌کنیم.

آتل برای شکستگی بازو

مثل شکستگی ساعد آتل گرفته و دست را وبال گردن می‌کنیم بعد بازو را با دو باند بلند به سینه می‌بندیم برای بی‌حرکتی بیشتر. همچنین می‌توانیم به جای تخته زیر بازو یک بالشتک کوچکی گذاشته و بعد دست را به سینه ثابت کنیم.


دیدگاهتان را بنویسید