زیر بازوی طرف شکستگی پد گذارده و بعد باوز را به سینه می‌بندیم.

آتل برای شکستگی اندام تحتانی (پا)

برای شکستگی ساق پا به دو طریق می‌توانیم آتل‌بندی یا بی‌حرکت کنیم:

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

  • نوع اول با بهره گیری ازپای سالم: پای سالم را بغل پای مصدوم قرار داده و توسط چهار باند به هم می‌بندیم. باندها به ترتیب روی مچ پا ، پایین زانو ، بالای زانو و بالای ران بسته می شوند.
  • نوع دوم با بهره گیری از یک یا 2 تخته بلند که از پاشنه پا تا انتهای پا بلندی داشته باشد.

در شکستگی زانو تخته آتل بایستی به بلندی اندازه تمام پا باشد. زیر زانو و مچ پا را با گذاشتن پد و یا پارچه پر می‌کنیم تا پا در یک سطح قرار بگیرد.

برای شکستگی استخوان ران یک قطعه تخته که درازای آن از پاشنه پا تا بالای کمر باشد و پهنای آن بحدی باشد که بدن مصدوم روی آن قرار بگیرد را زیر مصدوم می‌گذاریم و بعد می‌بندیم.

در شکستگی ستون فقرات نیز می‌توان بطریق فوق اقدام نمود. فقط در اینجا آتل بایستی تا زیر گردن ادامه داشته باشد. در اوژانسها آتلهایی بنام آتل ضایعات نخاعی برای اینها بهره گیری می گردد.

در شکستگی لگن خاصره پاها را به هم می‌بندیم (از مچ پا ، بالا و پایین زانو و لگن بیمار بالا و پایین شگستگی) و زانوها را کمی بالاتر قرار می‌دهیم (با گذاشتن پتو یا وسیله دیگر زیر زانوها).

کاربرد دیگر آتل

  • غالبا آتل‌بندی و بی‌حرکت کردن عضو دچار شکستگی که خونریزی هم دارد، باعث قطع خونریزی می گردد. علت این می باشد که پس از آتل‌گیری و بی‌حرکت کردن عضو مجروح لبه‌های تیز استخوانهای شکسته شده در سر جای خود قرار می‌گیرند و بیشتر از این به رگهای خونی موضع جراحت صدمه نمی‌رسانند.

 

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              
    شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     
  • از آتلهای بادی برای کنترل خونریزیهای داخلی و خارجی دست و یا پا ، نیز می‌توان بهره گیری نمود، حتی اگر دچار شکستگی هم نباشند. اقدام این آتل به صورت اعمال فشار مستقیم می باشد. معمولاً اینها در مواقعی موثر واقع می شوند که یک جراحت حاد ، تمام عضو مجروح را تحت فشار قرار دهد. از آنجایی که این آتل‌ها از طریق دهان باد می شوند، لذا فشاری که ایجاد می‌کنند محدود می باشد و ممکن می باشد در کنترل خونریزی سرخرگی ناموفق باشد.

 

شکستگی لگن خاصره معمولا در اثر ضربه مستقیم همراه با فشار به لگن خاصره ایجاد می گردد. اما گاهی نیز بر اثر نیروی غیر مستقیم ایجاد می گردد. به عنوان مثال در تصادفات رانندگی زمانی که زانوی شخص به داشبورد اتومبیل می‌خورد، نیروی زیادی به سر استخوان ران وارد می گردد که می‌تواند باعث شکستگی لگن گردد.

 

عوارض شکستگی لگن خاصره

از عوارض عمده شکستگی لگن خاصره ، آسیب به احشاء (مانند مجاری ادراری و مثانه ، رکتوم یا واژن) و خونریزی داخلی می‌باشد که ممکن می باشد مصدوم مقدار زیادی خون از دست بدهد. مصدوم حتی ممکن می باشد تا 4 لیتر خون از دست بدهد و همین سبب شوک و مرگ مصدومین بشود. میزان مرگ و میر به ویژه در شکستگی باز لگن خاصره ، بسیار بالا می باشد.

علائم

  • نشانه‌های عوارض شکستگی
  • درد و حساسیت در ناحیه باسن و کشاله ران که بر اثر حرکت ، بیشتر می گردد.
  • مصدوم به حالت خوابیده به پشت با وجود اینکه سالم به نظر می‌رسد قادر به نشستن یا برخاستن نیست و پای سمت آسیب دیده معمولا به سمت بیرون چرخیده می باشد.
  • اگر مثانه یا مجاری ادراری آسیب دیده باشند مصدوم میل شدیدی به دفع ادرار دارد و اگر ادرار کند ممکن می باشد آغشته به خون باشد.
  • در صورت خونریزی داخلی یا خارجی علائم و نشانه‌های شوک مانند افت فشار خون و تند شدن نبض و … ممکن می باشد وجود داشته باشد.

کمکهای اولیه

  • مصدوم را به پشت بخوابایند به طوری که پاهایش کشیده باشد و یا اگر برای مصدوم راحتتر می باشد کمی پای او را خم کنید و یک پتوی تا شده زیر زانوهایش قرار دهید.
  • اگر مصدوم میل به دفع ادرار داشت، با این کار مخالفت کنید زیرا ادرار ممکن می باشد به بافتها راه پیدا کند.

 

  • دو باند پهن ، دور لگن خاصره ببندید:اول باند پایینی ، بطوری که نیمی از باند دوم روی نیمی از باند اول را بپوشاند. آن گاه آن را در پهلوی قسمت سالم گره بزنید و به اندازه کافی بالشتک نرم یا پنبه بین زانوها و قوزکهای پا بگذارید.
  • دور قوزک پا را به شکل هشت لاتین باند پیچی نمایید و یک باند دور زانوها ببندید و آن را در طرف سالم گره بزنید.

 

  • از یک آتل که از ناحیه کمر تا زیر زانوها را در بر بگیرد، بهره گیری کنید و نقاط گود بدن را پنبه و یا پارچه گذاشته ،آتل‌بندی کنید.
  • جهت جلوگیری از خطر بروز شوک به مصدوم سرم وصل کنید و در صورت بروز شوک اقدامات لازم را انجام دهید.
  • مصدوم را با حداقل حرکت با برانکارد به بیمارستان منتقل نمایید.

 

 

ضربه‌ها و تصادفات شایعترین عامل مرگ و میر کودکان ، نوجوانان و بالغین جوان می‌باشد. در اکثر موارد تصادف با وسائل نقلیه و سقوط از بلندی ، مغز و نخاع مصدوم دچار آسیب می گردد.

 

ضربه سر

ضربه سر را عملا می‌توان به دو بخش تقسیم نمود:

  • ضربه جزئی که منجر به شکافتن پوست سر ، کوفتگی و یا خراشیدگی پوست شده و اغلب با گیجی موقت همراه می باشد.
  • ضربه شدید که عواقب آن صدمه دیدن جمجمه و بیهوشی طولانی می باشد. اگر شکستگی جمجمه یا ضربه سر باعث پارگی رگهای مغز یا پرده‌های مغزی گردد خطرناک خواهند بود، زیرا پارگی اینها سبب خونریزی مغزی و هماتوم (جمع شدن خون) در بالا یا پایین پرده مغزی (اپیدورال و ساب‌دورال) می گردد، که از موارد اورژانس پزشکی می باشد و بایستی جراحی شوند.

علائم شکستگی جمجمه و ضربه مغزی

  • بیهوشی(در ضربه‌های شدید):بیهوشی بدین معنا می باشد که احتمالا بافتهای مغزی به علت تورم و یا خونریزی صدمه دیده‌اند. طول مدت بیهوشی بطور تقریبی با شدت ضربه متناسب می باشد. پس اگر مدت بیهوشی کوتاه بود می‌توان گفت که صدمه جدی به مغز وارد نشده می باشد.
  • سردرد و سرگیجه شدید
  • تهوع و استفراغ
  • خونریزی و یا خروج مایع شفاف و سفید از گوشها ، بینی ، دهان و یا چشمها علامت شکستگی جمجمه می باشد.
  • عدم پاسخ به نور و یا گشادی مردمک نشان دهنده آسیب صد در صد مغز می باشد.
  • کبودی دور چشم و پشت گوش نیز از علائم شکستگی استخوان کف جمجمه می‌باشند.

تشخیص

تشخیص ضربه مغزی و خونریزی مغزی بدنبال شکستگی جمجمه با علائم بالینی و تشخیص قطعی با سی‌تی‌اسکن (CT scan) می باشد.
در هماتوم اپیدورال بیمار بعد از ضربه دچار بیهوشی موقت می گردد و بعد ممکن می باشد در فاصله‌ای هیچ علامتی نداشته باشد به همین سبب لازم می باشد در هر بیماری که بدنبال ضربه به سر دوره‌ای از بیهوشی داشته می باشد، سی‌تی‌اسکن انجام گردد.

کمکهای اولیه

  • در شکستگی جمجمه آغاز جلوی هرگونه خونریزی عیان را بگیرید. در اغلب موارد خونریزی پس از ده دقیقه متوقف می گردد. سپس مصدوم را با دقت معاینه کنید.
  • اگر تنفس مصدوم راحت می باشد او را به پشت بخوابایند به طوری که سر و شانه‌های او بالاتر قرار بگیرد.
  • در صورتیکه خونریزی از گوش نظاره گردد مصدوم را به طرف همان گوش خم نمایید.

دیدگاهتان را بنویسید